Historia trialu rowerowego
Biketrial czyli Trial rowerowy to najbardziej widowiskowa ze wszystkich konkurencji kolarskich. Jest stosunkowo młodą dyscyplina, zyskującą sobie co raz więcej zwolenników na całym świecie.Trial rowerowy powstał w Hiszpanii i wywodzi się od trialu motocyklowego. Osobą która przyczyniła się do powstania trialu rowerowego był Pere Pi były trialowiec motocyklowy, który zaprojektował jako pierwszy rower do trialu dla swojego syna Ota Pi, który obecnie jest żywą legendą trialu rowerowego a niegdyś jeden z najlepszych zawodników na świecie. Wkrótce okazało się, że trial można uprawiać także na rowerze, a z czasem że ta treningowa jazda jest na tyle efektowna, że trial rowerowy stał się samoistną dyscypliną sportową, a obecnie jest dyscypliną kolarską posiadającą w UCI własną komisje.
Podstawowe zasady w trialu rowerowym
Zawody w trialu rowerowym mogą być rozgrywane w terenie – na przeszkodach naturalnych, lub w halach, na placach miast, stadionach, itp. na przeszkodach sztucznych. Niezależnie od miejsca rozgrywania zawodów, zawodnicy mają do pokonania wyznaczoną trasę czyli tzw. odcinki na której ustawione są przeszkody. Odcinki są 30 – 60 metrowymi torami przeszkód, które zawodnicy mają pokonać w wyznaczonym czasie z jak najmniejszą ilością tzw. podpórek czyli punktów karnych. Odcinki w terenie układa się z wykorzystaniem naturalnych przeszkód takich jak np.: progów skalnych, pni drzew, kamieni, stromych zboczy, czy nawet koryt rzek. W zawodach halowych odcinki buduje się np.: z palet, kręgów betonowych, drzew, szpul, beczek, opon, samochodów i innych wytworów cywilizacji w zależności od fantazji organizatorów. Odcinki musza być dostosowane do wieku uczestników i rangi zawodów. Zawody rozgrywa się na dwóch typach rowerów: rowery o kołach 20 calowych i rowery o kołach 26 calowych. Każdy z tych rowerów wymaga innej techniki jazdy, sposobu pokonywania przeszkód itp. jest to związane z inną wysokością i położeniem środka ciężkości.
Punkty karne w trialu czyli tzw. podpórki jest to nic innego jak podparcie się zawodnika nogą, ręką lub jakąś inną częścią roweru w celu nie wypadnięcia z odcinka i załapaniu równowagi. Punktacja wygląda następująco:
- podparcie jedna nogą = 1punkt karny
- podparcie dwoma nogami równocześnie oznacza maksymalną ilość punktów jaką zawodnik może otrzymać na jednym odcinku czyli 5 punktów karnych, w takiej sytuacji zawodnik opuszcza dany odcinek i przechodzi na następny.
- podparcie się ręką również = 5 punktów karnych
- podparcie się kierownicą = 5 punktów karnych.
- podparcie się pedałem lub osłonką ( płozą ) roweru = 1. punkt karny.
Wygrywa ten zawodnik, który ukończy zawody z jak najmniejszą liczbą punktów karnych czyli tzw. podpórek. W momencie, kiedy zawodnicy ukończyli zawody z taką samą ilością punktów karnych. To w takiej sytuacji o wyższym miejscu decyduje ilość przejazdów bezbłędnych, lub gdy tych nie ma ilość ukończonych odcinków z jak najmniejszą liczbą punktów karnych.
Sport ten jest świetną rozrywką, Można go uprawiać niemal wszędzie, na podwórku, w lesie, na okolicznych wertepach. Kiedy skaczemy ćwiczymy swój zmysł równowagi, uczymy się koncentracji, refleksu, i precyzyjnego myślenia, bo czasem centymetry decydują o prawidłowym skoku i lądowaniu w odpowiednim miejscu.
